Παρασκευή 10 Απριλίου 2020

Η αντίδραση των Χριστιανών κατά των Υβριστών. Ιερού Χρυσοστόμου.



ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 


Διακοπή Εκκλησιαστικής Κοινωνίας με τους Αιρετικούς ΠΣΕσατζίδες-Οικουμενιστές και τους Παρασυνάγωγους ΓΟΧ η μόνη οδός σωτηρίας


δακρύων ἄξιος 
«Οὐ βλάβη τις εἰς τόν Θεόν ἀπό τῆς βλασφημίας ἐκβαίνει, ἄλλ ’ ὁ βλασφημῆσας αὐτός καί τό τραῦμα ἔλαβεν. Οὐκοῦν στέναξον, θρήνησον. Καί γάρ δακρύων ἀξιον τό πάθος». [Ε.Π.Ε. 10,292]

Μετάφρασις 
Δἐν παθαίνει τίποτε ὁ Θεός ἀπό τή βλασφημία, ἀλλ’ ἐκεῖνος πού βλαστήμησε, αὐτός ὑφίσταται ὅλη τή ζημιά. Γι’ αὐτό, λοιπόν, νά ἀναστενάξης, νά κλάψης γοερά. Διότι εἶναι ἄξιο δακρύων τό πάθος τῆς βλασφημίας.
-----------------------------------
ἐναντίον ποιοῦ; 
«Ὅταν τις ὑβρίζῃ τόν μηδέν ἠδικηκότα, κατά τόν τοῦ δικαίου λόγον δίδωσι δίκην. Ὅταν δέ τις τόν εὐεργέτην, τόν οὐδέν προπαθόντα αἴτιον καί Θεόν ὄντα καί ψυχήν ἐμπνεύσαντα καί μυρία χαρισάμενον καί εἰς οὐρανόν βουληθέντα ἀναγαγεῖν, εἶτα τοῦτον μετά τοσαύτας εὐεργεσίας μή μόνον ὑβρίζῃ, ἀλλά καί καθ’ ἡμέραν ὑβρίζῃ δι᾿ ὧν ποιεῖ, ποίας ἄξιος ἔσται συγγνώμης;». [Ε.Π.Ε. 18,244]

Μετάφρασις 
Ὅταν κάποιος βρίζη ἄνθρωπο, πού κανένα κακό δέν τοῦ ἔκανε, τιμωρεῖται σύμφωνα μέ τούς περί δικαίου νόμους. Κάποιος ὅμως βρίζει τόν Εὐεργέτη του, ἐκεῖνον πού ὄχι μόνο πρίν κανένα κακό δὲν τοῦ ἔκανε, ἀλλὰ τοῦ χάρισε ἄπειρα καλά, ἐκεῖνον ποῦ τοῦ ἔδωσε τή ζωή καί εἶναι ὁ Θεός του καί τοῦ ἐμφύσησε ψυχή καί τοῦ χάρισε μύρια καλά καί εἶναι ἕτοιμος, ἄν θελήση, νά τόν ἀνεβάση στόν Οὐρανό. Αὖτόν, λοιπόν, τὀν Εὐεργέτη του, μετά ἀπό τόσες εὐεργεσίες, Τόν βρίζει. Καί ὄχι ἁπλῶς Τόν βρίζει, ἀλλά καθημερινά Τόν βρίζει καί μέ τό στόμα του καί μέ τίς πράξεις του, τότε πῶς μπορεῖ νά συγχωρηθῆ;
-----------------------------------
δέν τιμωρεῖται ἀπό τό κράτος 
«Βλασφημἰα τοῖς νομοθέταις οὐδέν εἶναι δοκεῖ φοβερόν· οὗδείς γοῦν τόν Θεόν βλασφημήσας εἰς δικαστήριον εἱλκύσθη καί δίκην δέδωκεν. Ἀλλ’ ἐάν μέντοι ἱμάτιόν τις κλέψῃ ἤ βαλλάντιον διατέμῃ, καί τάς πλευράς διορύττεται καί θανάτω παραδίδοται πολλάκις, τόν δέ Θεόν βλασφημῶν οὐκ ἐγκαλεῖται παρά τῶν ἔξω νομοθετῶν». [Ε.Π.Ε. 18,336]

Μετάφρασις
Ἡ βλασφημία δέν θεωρεῖται ἀπό τούς κοσμικούς νομοθέτες ὡς φοβερό κακό. Κανένας ἑπομένως δέν προσήχθη σέ δικαστήριο καί δέν τιμωρήθηκε, ἐπειδή βλαστήμησε τόν Θεό. Ἄν ὅμως κλέψη κάποιος ἕνα ροῦχο ἤ διαρρήξη ἕνα πορτοφόλι, ἀπό τό κράτος ξυλοκοπεῖται καί κάποτε θανατώνεται. ’Ενῶ, ἄν βλασφημήση τόν Θεό, δὲν γίνεται κατηγορούμενος ἀπό τούς νομοθέτες τοῦ κόσμου.
-----------------------------------
πόσο τρομακτική ἁμαρτία! 
«Εἰ ὁ βασιλέα ὑβρίζων ἀφόρητον ἔχει τήν τιμωρίαν διά τήν τοῦ προσώπου ἀξιοπιστίαν, ὁ τόν Θεόν ὑβρίζων πόσων ἔσται ὑπεύθυνος ταλάντων; Ὥστε κἄν τά αὐτά εἰςτόν Θεόν ἁμαρτάνωμεν, ἅπερ εἰς τούς ἀνθρώπους, οὐδέ οὕτω τό ἴσον ἐστίν, ἄλλ ’ ὅσον μέσον Θεοῦ καί ἀνθρώπων, τοσοῦτον τῶν ἁμαρτημάτων ἐκείνων καί τούτων». [Ε.Π.Ε. 24,150]

Μετάφρασις
Ἄν ὅποιος βρίζει τό βασιλιά δέχεται σκληρή τιμωρία, λόγῳ τοῦ ἀξιώματος τοῦ προσώπου, ὅποιος βρίζει τόν Θεό, πόσα χρωστάει; Τά ἴδια ἁμαρτήματα μπορεῖ νά κάνουμε στόν Θεό καί στούς ἀνθρώπους. Ἡ βαρύτητα ὅμως δὲν εἶναι ἡ ἴδια. Ὅση διαφορά ὑπάρχει μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπων, τόση διαφορά ὑπάρχει καί στά ἁμαρτήματα πού γίνονται κατά τοῦ Θεοῦ καί κατά τῶν ἀνθρώπων. 
-----------------------------------
δέν ντρέπεται! 
«Τόν Θεόν ὑβρίζων, οὐκ ἐρυθριᾷς; Πανταχοῦ γάρ πάρεστι καί πάντα ἀκούει». [Ε.Π.Ε. 24,536]

Μετάφρασις 
Βρίζεις τόν Θεό καί δέν ντρέπεσαι; Δέν κοκκινίζεις; Ξεχνᾶς, ὅτι ὁ Θεός εἶναι παντοῦ καί τά ἀκούει ὅλα;
-----------------------------------
τό ἀντίθετο τῆς εὐχαριστίας
«Οὐδέν εὐχαριστίας ἴσον ἀγαθόν, ὥσπερ βλασφημίας χεἴρον οὐδέν· μή θαυμάσωμεν, ὅτι πνευματικοῖς ἐπιτιθέμενοι πράγμασι πολλά πάσχομεν δεινά». [Ε.Π.Ε. 31,616]

Μετάφρασις 
Τίποτε δὲν εἶναι πιό ὡραῖο ἀπό τήν εὐχαριστία, ὅπως τίποτε χειρότερο δέν ὑπάρχει ἀπό τή βλασφημία. Ἄς μήν ἀποροῦμε, ὅταν ἀναμένοντες πνευματικά πράγματα, ὑποφέρουμε πολλές δοκιμασίες. 
-----------------------------------
ἀντί εὐχαριστίας 
«Μέγας θησαυρός ἡ εὗχαριστία, μέγας πλοῦτος, ἀνάλωτον ἀγαθόν, ὅπλον ἴσχυρόν· ὥσπερ οὖν ἡ βλασφημία τήν οὖσαν ἐπιτείνει ζημίαν, καί ὧν ἀπωλέσαμεν πλείονα προσαπολέσαι ποιεῖ». 
[Ε.Π.Ε. 31,620]

Μετάφρασις 
Μεγάλος θησαυρός εἶναι ἡ εὗχαριστία. Μεγάλος πλοῦτος. Ἀκατάβλητο ἀγαθό. ’Ισχυρό ὅπλο. Ὅπως ἄλλωστε καί τό ἀντίθετο, ἡ βλασφημία· ἐπιτείνει τή ζημιά καί μᾶς κάνει νά χάσουμε περισσότερα τῶν ὅσων ἔχουμε χάσει.
-----------------------------------
ράπισμα 
«Τούς ἐν τῇ πόλει βλασφημοῦντας σωφρονίσατε. Κἄν ἀκούσῃς τινάς ἐν ἆμφόδῳ ἤ ἐν ἀγορᾷ βλασφημοῦντας τόν Θεόν, πρόσελθε, ἐπιτίμησον, κἄν πληγάς ἐπιθεῖναι δέῃ, μή παραιτήσῃ. Ράπισον αὐτοῦ τήν ὄψιν, σύντριψον τό στόμα, ἁγίασον σοῦ τήν χεῖρα διά τῆς πληγῆς. Κἄν ἐγκαλῶσί τινες, κἄν εἰς δικαστήριον ἕλκωσιν, εἰπέ μετά παρρησίας, ὅτι τόν βασιλέα τῶν ἀγγέλων ἐβλασφήμησεν». [Ε.Π.Ε. 31,622]

Μετἀφρασις 
Νά σωφρονίσετε αὐτούς πού βλασφημοῦν. Καί ἄν ἀκούσης κάποιον στό δρόμο ἤ στήν ἀγορά νά βλαστημάη τὀν Θεό, πλησίασε, ἐπίπληξέ τον. Καί ἄν πρέπη, νἀ τόν δείρης, νά μή διστάσης. Ράπισέ τον στό πρόσωπο, σύντριψέ του τό στόμα, ἁγίασε τό χέρι σου μὲ τέτοιο ρἀπισμα. Καί ἅν σέ σύρουν γι᾿ αὐτό στό δικαστήριο, νά πῆς: Ναί, τόν χτύπησα, γιατί βλαστήμησε τόν Βασιλέα τῶν ἀγγέλων. 
-----------------------------------
νὰ μή τήν παραβλέπουμε 
«Κολἀσωμεν τῶν βλασφήμων τήν μανίαν, σωφρονίσωμεν αὐτῶν τήν διάνοιαν, προνοήσωμεν αὐτῶν τῆς σωτηρίας. Κἄν ἀποθανεῖν δέῃ τοῦτο ποιοῦντας, μέγα ἡμῖν οἴσει τό πρᾶγμα κέρδος· μή παρίδωμεν τόν κοινόν ὑβριζόμενον Δεσπότην. Μέγα τι τέξεται τῇ πόλει κακόν τό τά τοιαῦτα παρορᾶν». [Ε.Π.Ε. 31,642]

Μετάφρασις
Ἄς τιμωρήσουμε τή μανία τῶν βλασφήμων. Ἄς σωφρονίσουμε τή νοοτροπία τους. Ἄς φροντίσουμε γιά τή σωτηρία τους. Καί ἄν, ἀγωνιζόμενοι κατά τῆς βλασφημίας, χρειαστῆ ἀκόμα καί νά πεθάνουμε, μεγάλο κέρδος θά ἔχουμε. Ἄς μήν ἀδιαφοροῦμε, ὅταν ἀκοῦμε νά βρίζεται ὁ Δεσπότης Χριστός (καί ἡ Θεοτόκος Μαρία) . Ἡ ἀδιαφορία μας γιά τή βλασφημία θά φέρη μεγάλο κακό στήν πόλι. 
-----------------------------------
Θεοῦ καί ὕβρις ἀνθρώπων 
«Μέγα τι τέξεται τῇ πόλει κακόν τό τά τοιαῦτα παρορᾶν... Τόν Θεόν ὑβριζόμενον περιεῖδες· ἰδού συνεχώρησεν ὑβρισθῆναι βασιλέα· καἰ τόν περί τῶν ἐσχάτων ἐπικρεμασθῆναι πᾶσι κίνδυνον». [Ε.Π.Ε. 31,642]

Μετάφρασις 
Ἡ ἀδιαφορία γιά τή βλασφημία θά προκαλέση μεγάλο κακό στήν πόλι... Ὅταν βλασφημοῦσαν τόν Θεό, ἀδιαφοροῦσες. Νά ὅμως τώρα, πού ἐπέτρεψε ὁ Θεός νά ὑβρισθῆ ὁ ἐπίγειος βασιλιάς· καί βρισκόμαστε ἤδη ὅλοι σέ ἔσχατο κίνδυνο.
-----------------------------------
νά κλείσουμε τὰ στόματα 
«Ἐμφρἀξῳμεν τῶν βλασφήμων τά στόματα, καθάπερ πηγάς θανατηφόρους ἀποκλείσωμεν, και πρός τό ἐναντίον μεταβάλωμεν, καί πἀντως στήσεται τά κατειληφότα τήν πόλιν κακά» [Ε.Π.Ε. 31,644]

Μετάφρασις 
Ἄς φράξουμε τά στόματα τῶν βλασφήμων. Ἄς τά κλείσουμε, ὅπως κλείνουμε πηγές θανατηφόρες. Καί ἄς τά μεταβάλουμε σέ στόματα ὑμνούντων. Ἔτσι ὁπωσδήποτε θά σταματήσουν τά κακά πού βρῆκαν τήν πόλι. 
-----------------------------------
ἀνοχή σέ βλασφήμους 
«Οὗ μετέσχες τῶν τετολμημένων; Ἐπαινῶ (λέει ὁ Θεός) καί ἀποδέχομαι· ἀλλ᾿ οὐδέ ἐπέσχες τά γινόμενα· τοῦτο κατηγορίας ἄξιον. Ταῦτα παρά τοῦ Θεοῦ τά ρήματα ἀκουσώμεθα, ὅταν σιγῇ φέρωμεν τάς εἰς αὐτόν ὕβρεις καί παροινίας γινομένας». [Ε.Π.Ε. 31,644]

Μετάφρασις 
Δέν πῆρες μέρος σέ ὅσα κακά ἀποτολμήθηκαν; Αὐτό τό ἐπαινῶ καί τό ἀποδέχομαι. Ὅμως δέν ἐμπόδισες τούς δράστες τοῦ κακοῦ. Καί αὐτό εἶναι ἄξιο κατηγορίας. Παρόμοια λόγια θά ἀκούσουμε ἀπό τόν Θεό, ἐφ᾽ ὅσον μέ σιωπή ἀνεχόμαστε τίς ὕβρεις καί τίς προσβολές τοῦ ἁγίου ὀνόματός Του. 
-----------------------------------
ἄνοια καί μανία 
«Πῶς οὐκ ἄτοπον τούς μέν εἰς ἀνθρώπους γενομένους πονηρούς μετά τοσαύτης φεύγειν σπουδῆς, τούς δέ εἰς αὐτόν ὑβρίζοντας τόν Θεόν ποιεῖσθαι κοινωνούς καί τούς προσκυνοῦντας τόν Ἐσταυρωμένον τοῖς ἐσταυρωκόσι συνεορτάζειν; Τοῦτο γάρ οὐ μόνον ἀνοίας, ἀλλά καί τῆς ἐσχάτης μανίας ἐστίν» [Ε.Π.Ε. 34,120]

Μετάφρασις 
Εἶναι ἐξωφρενικό: ’Απότή μιά μεριά νά ἀποφεύγη κανείς ὅποιον σέ ἄνθρωπο ἔκανε κακό, καί ἀπό τήν ἄλλη νά συναναστρέφεται ὅσους βλασφημοῦν τόν ἴδιο τόν Θεό. ’Εξωφρενικό νά βλέπης ἀνθρώπους, πού προσκυνοῦν τόν ’Εσταυρωμένο νά συνεορτάζουν μέ τούς σταυρωτές Του. Αὐτό εἶναι δεῖγμα ὄχι ἁπλῶς ἀνοησίας, ἀλλὰ τῆς πιό φοβερῆς μανίας. 
-----------------------------------
δαιμονισμὀς 
«Εἰπέ μοι, ὅπου δαίμονες οἰκοῦσιν, οὐχί ἀσεβείας χωρίον ἐστί, κἄν μή ξόανον εἱστήκει;        Ὅπου χριστοκτόνοι συνέρχονται, ὅπου σταυρός ἐλαύνεται, ὅπου βλασφημεῖται Θεός, ὅπου Πατήρ ἀγνοεῖται, ὅπου Υἱός ὑβρίζεται, ὅπου Πνεύματος ἀθετεῖται χάρις, μᾶλλον δέ καί αὐτῶν ὄντων δαιμόνων, οὐ μείζων ἐντεῦθεν ἡ βλάβη;». [Ε.Π.Ε. 34,126]

Μετάφρασις 
Πές μου, ἐκεῖ ποῦ κατοικοῦν οἱ δαίμονες δὲν εἶναι τόπος ἀσεβείας, καί ἂν ἀκόμα δέν ὑπάρχῃ στημένο εἴδωλο; Ὅπου συγκεντρώνονται οἱ χριστοκτόνοι, ὅπου ἐκδιώκεται ὁ σταυρός, ὅπου βλασφημεῖται ὁ Θεός, ὅπου ἀγνοεῖται ὁ Πατέρας, ὅπου ὑβρίζεται ὁ Υἱός, ὅπου περιφρονεῖται ἡ χάρις τοῦ Πνεύματος, ἤ καλύτερα, καί αὐτοί οἱ ἴδιοι εἶναι δαίμονες, δέν εἶναι μεγαλύτερη ἡ βλάβη πού προέρχεται ἀπό τὴν ἐκεῖ παρουσία (χριστιανῶν); 
-----------------------------------
«δὲν ἔχω μάτια νά τόν δῶ!» 
«Εἴτις τὀν υἱόν ἀνεῖλε τόν σόν, ἆρα αὐτόν 
ἄν ἰδεῖν ὑπέμεινας; Ἆρα ἄν ἀκοῦσαι τῆς προσηγορίας; Ἀλλ’ οὐχ ὡς δαίμονα πονηρόν, ἀλλ’ οὐχ ὡς αὐτόν τόν διάβολον ἔφυγες ἄν; Τοῦ Δεσπότου σου τόν Υἱόν ἀνεῖλον καί τολμᾶς αὐτοῖς εἰς ταὐτόν συνιέναι;». [Ε.Π.Ε. 34,132] 

Μετάφρασις 
Ἄν κάποιος φόνευε τό παιδί σου, πές μου, θά μποροῦσες νἀ τόν ἀντικρύσης; Θά εἶχες τή δύναμι ν’ ἀκούσης τό ὄνομά του; Δέν θά τόν ἀπέφευγες σάν δαίμονα κακό, σάν νά ἦταν αὐτός ὁ ἴδιος ὁ διάβολος; Τοῦ Θεοῦ σου τόν Υἱό φόνευσαν ( οἱ Ἰουδαῖοι) καί τολμᾶς νά συγκεντρώνεσαι μαζί τους στόν ἴδιο χὤρο; 
-----------------------------------
μέ πολλούς τρόπους 
«Βλασφημίας τρόποι πολλοί καί διάφοροι. Διόπερ ἀναγκαῖον αὐτούς ἐκθέσθαι, ὥστε μήτε ἑκόντας τινί τοιούτῳ περιπεσεῖν, μήτε τινά τῶν φίλων, μήτε ἐχθρόν περιπίπτοντα παριδεῖν. Οὐ γάρ ἐστιν, ταύτης ἁμαρτία χείρων, ἀλλ᾿ οὐδέ ἴση, ἀλλά καἰ προσθήκη κακῶν τοῦτό ἐστι καί ὅ πάντα συγχεῖ καί ἁσύγγνωστον ἔχει κόλασιν καί ἀφόρητον τιμωρίαν». [Ε.Π.Ε. 34,556] 

Μετάφρασις 
Πολλοί καί διάφοροι εἶναι οἱ τρόποι τῆς βλασφημίας. Γι’ αὐτό πρέπει νά τούς ἐκθέσουμε, ὥστε οὔτε μέ τή θέλησἰ του νά πέφτη κανείς στό βρωμερό αὐτό ἁμάρτημα, οὔτε νά ἀφήση νά πέση κάποιος ἀπό τούς φίλους του, οὔτε καί νά παραβλέψη τόν ἐχθρό του βλέποντας νά πέφτη σ’ αὐτήν. Διότι δέν ὑπάρχει χειρότερη ἁμαρτία ἀπό αὐτήν, οὔτε καί ἴση, ἀλλ αὐτή ἀποτελεῖ προσθήκη κακῶν . Εἶναι ἡ ἁμαρτία, πού ὅλα τά συγχέει καί ἐπιφέρει ἀσυγχώρητη τιμωρία καί ἀφόρητη κόλασι. 
-----------------------------------
φράξε τους τό στόμα 
«Οὐ μισήσεις τήν βλάσφημον γλῶττα, οὐκ ἐμφράξει τά ἄθεα στόματα;». [Ε.Π.Ε. 34,570] 

Μετάφρασις 
Δέν θά μισήσῃς τή γλῶσσα πού βλαστημάει; Δέν θά φράξης τά ἄθεα στόματα; 
-----------------------------------
ἀντί εὐχαριστίας 
«Βλασφημεῖς τόν Θεόν, ὑπέρ ὧν εὐχαρίστως ἕτεροι ἔχουσιν;». [Ε.Π.Ε. 34,584] 

Μετάφρασις 
Ἐσύ βλαστημᾶς τόν Θεό γιά τόσα πράγματα πού ἄλλοι Τόν εὐχαριστοῦν; 
-----------------------------------

Θαύματα από απίστους και Αιρετικούς.



ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ Επισκόπου Θεουπόλεως Αντιοχείας
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ
ΕΡΩΤΗΣΗ 20η: Με  ποια δύναμη αυτοί που πιστεύουν και κάνουν τα αντίθετα, πολλές φορές προφητεύουν και θαυματουργούν;



Διακοπή Εκκλησιαστικής Κοινωνίας με τους Αιρετικούς ΠΣΕσατζίδες-Οικουμενιστές και τους Παρασυνάγωγους ΓΟΧ η μόνη οδός σωτηρίας


ΑΠΑΝΤΗΣΗ:  Τα διάφορα σημεία και θαύματα και οι προφητείες πολλές φορές γίνονται και από ανάξιους, σύμφωνα με κάποια ανάγκη ή οικονομία, όπως συνέβη με τον Βαρλαάμ12 και την εγγαστρίμυθο13. Και αλλού, οι  απόστολοι, όταν βρήκαν κάποιον άπιστο, «ο οποίος έδιωχνε δαιμόνια με το όνομα του Χριστού»14, και τον εμπόδισαν και το ανάφεραν στον Χριστό, ο Χριστός τους είπε «Μη τον εμποδίζετε, γιατί όποιος δεν είναι εναντίον σας, είναι με το μέρος σας»15. Επομένως, όταν δης να γίνεται ένα θαύμα και από αιρετικούς και από άπιστους, να μην απορήσεις ούτε να μετακινηθείς από την ορθόδοξη πίστη. Γιατί πολλές φορές εκείνη που κάνει το θαύμα είναι η πίστη αυτού που προσέρχεται, και όχι η αξία εκείνου που το κάνει. Άλλωστε ο Ιωάννης, ο μεγαλύτερος από όλους όσους γεννήθηκαν από γυναίκες16, δεν φαίνεται να έχει κάνει θαύμα, ενώ ο Ιούδας οπωσδήποτε έκανε, αφού ήταν και αυτός ανάμεσα σ’εκείνους που στάλθηκαν να αναστήσουν νεκρούς και να θεραπεύσουν λεπρούς17. Γι αυτό να μη θεωρήσεις σπουδαίο, εάν δεις κάποιον ανάξιο ή αιρετικόν να κάνει θαύμα. Ούτε φυσικά πρέπει να κρίνουμε τον ορθόδοξο άνθρωπο από τα θαύματα και τις προφητείες, αν είναι άγιος ή όχι, αλλά από τη διαγωγή του. 
Γιατί πολλές φορές πολλοί όχι μόνο ορθόδοξοι αμαρτωλοί, αλλά και αιρετικοί και άπιστοι, έκαναν θαύματα και προφήτευσαν σε ειδικές περιπτώσεις, όπως ειπώθηκε, ύστερα από παραχώρηση του Κυρίου, όπως στην περίπτωση του Βαλαάμ και του Σαούλ και του Ναβουχοδονόσορα και του Καϊάφα, στους οποίους μπορούμε να βρούμε, ότι το άγιο Πνεύμα ενήργησε, αν και ήταν ανάξιοι και βέβηλοι, για δικαιολογημένες αιτίες.
Αφού λοιπόν, όπως αποδείχτηκε, και από αμαρτωλούς και άπιστους γίνονται πολλές φορές θαύματα και προφητείες, κατ’ οικονομία, δεν πρέπει από τα γεγονότα αυτά, όπως είπα, να δοκιμάζουμε κάποιον, αν είναι άγιος, αλλά από τους καρπούς του, όπως λέγει ο Κύριος «Θα τους αναγνωρίσετε από τους καρπούς τους»18. Τους καρπούς του αληθινού και πνευματικού ανθρώπου τις φανέρωσε ο Απόστολος, λέγοντας· «Ο καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστοήθεια, αγαθωσύνη, πίστη, πραότητα, εγκράτεια. Εναντίον αυτών δεν υπάρχει νόμος»19. Εάν λοιπόν ο άνθρωπος έχει τις αρετές αυτές, είτε κάνει θαύματα, είτε δεν κάνει, είναι φανερό ότι ο άνθρωπος αυτός είναι άγιος και φίλος του Θεού. Γιατί στους αληθινούς φίλους του Θεού δεν υπάρχει χάρη χωρίς πνευματικό χάρισμα.
Γιατί δέχεται ή λόγο σοφίας, ή λόγο γνώσης, ή πίστη, ή χάρισμα να θεραπεύει, ή κάποιο άλλο από αυτά που αναφέρει ο Απόστολος στα όσα λέγει περί των δωρεών του αγίου Πνεύματος20. Χωρίς τους καρπούς αυτούς, αυτός που κάνει  θαύματα ή προφητεύει, είναι ένας από εκείνους που θα λένε την ημέρα εκείνη· «Κύριε, Κύριε, στο όνομά σου δεν κάναμε πολλά θαύματα; Και θα ακούσει. Ομολογώ πως ποτέ δεν σε γνώρισα. Απομακρύνσου από εμένα, συ ο εργάτης της ανομίας»21. Και αυτά βέβαια ειπώθηκαν για τους ορθόδοξους Χριστιανούς που κάνουν θαύματα.
Ο αιρετικός όμως που κάνει θαύματα ή προφητεύει, είναι φανερό ότι εμπαίζεται από τους δαίμονες, αν και νομίζει ότι από τον Θεό γίνονται τα θαύματά του. Οι δαίμονες φυσικά δεν γνωρίζουν εκ των προτέρων τίποτε από αυτά που θα γίνουν ή είναι απόρρητα, αλλά μόνο ο Κύριος, ο οποίος τα γνωρίζει όλα πριν να γίνουν22, όπως λέγει μέσω του προφήτη· «Δεν υπάρχει κανείς που να προλέγει αυτά που θα γίνουν, εκτός από μένα»23. Οι δαίμονες λένε στους ανθρώπους αυτά που βλέπουν και ακούνε, ή φανερώνουν τα περισσότερα πράγματα υποθέτοντάς τα από κάποια σύμβολα. Φανερώνουν δηλαδή την παρουσία οδοιπόρων βλέποντάς τους να περπατούν στον δρόμο, και προηγούμενοι αυτών που πρόκειται να έρθουν, αναγγέλλουν την άφιξή τους. Επίσης κρυφακούοντας λόγια ανθρώπων που συζητούν ιδιαιτέρως με κάποιους, τα ανακοινώνουν σε όποιους θέλουν, και άλλα όμοια με αυτά, βλέποντας και ακούοντάς τα τα φανερώνουν στους ανθρώπους, και την ευφορία των καρπών της γης και την ακαρπία και τις κινήσεις των ανέμων και τις βροχές, και την εποχή των ραγδαίων βροχών και τις ξηρασίες και τις βαρυχειμωνιές και όλα τα παραπλήσια με αυτά τα προλέγουν, διαπιστώ-νοντάς τα από κάποια διακριτικά σημάδια, όπως και οι άνθρωποι.
Αλλά και σκέψεις και αποφάσεις των ανθρώπων συμβαίνει να βλέπουν από κάποια σύμβολα στον άνθρωπο, ή από λόγια κάποιων. Και όχι μόνο αυτά βρίσκουν να πουν οι ακάθαρτοι δαίμονες, αλλά ακόμα και θανάτους ανθρώπων. Γιατί υπάρχουν μερικά σημάδια που έχουν τοποθετηθεί από τη θεία Πρόνοια στο ανθρώπινο σώμα, ιδιαίτερα μάλιστα στο πρόσωπό του, και πριν από πολύ χρόνο, αλλά και πριν από λίγο, όπως λένε αυτοί που ασκούν την ιατρική επιστήμη με δεξιοτεχνία και ακρίβεια. Μερικοί μάλιστα βεβαιώνουν ότι οι πολύπειροι από τους Σαρακηνούς έχουν αυτή την ικανότητα της πρόγνωσης, οι οποίοι στον πόλεμο γνωρίζουν ολοκάθαρα εκείνον που πρόκειται να πεθάνει από κάποιο διακριτικό σημάδι. Έτσι λοιπόν και οι δαίμονες, σαν πιο διορατικοί από τα υλικά σώματα, προαναγγέλλουν τους θανάτους των ανθρώπων. Επειδή δηλαδή είναι πνεύματα λεπτά και ασώματα, ερευνούν και  γνωρίζουν καλύτερα από κάθε ιατρική επιστήμη τις δυνάμεις των ανθρώπων και τις ενέργειες και τα πλεονάσματα και τις ελλείψεις της ζωτικής ύπαρξής τους μέσω του αίματος, και από αυτά με συλλογισμούς, όχι βέβαια ακριβείς, προσδιορίζουν τον θάνατο του ανθρώπου. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τους μάντεις και τους εγγαστρίμυθους. Βλέποντας δηλαδή οι δαίμονες ποιος είναι ο κλέφτης και που βρίσκονται τα κλοπιμαία, μπορούν να τα πουν. Όπως πολλές φορές, βλέποντας τις πολλές βροχές που έγιναν στην Ινδική χώρα, προλέγουν σε κάποιον ότι στην Αίγυπτο θα ανέβει πολύ η στάθμη του Νείλου. Αν όμως τους ρωτήσει κάποιος πόσους πήχεις και δακτύλους θα έχει η άνοδος της στάθμης του, δε μπορούν να απαντήσουν, κ’αποδεικνύονται ότι δεν γνωρίζουν τίποτε.
Δίνουν επίσης την εντύπωση, ότι μέσω των ψευδοπροφητών ανθρώπων, που πιστεύουν σ’ αυτούς, κάνουν και θαύματα με αυτούς και θεραπείες σωματικών ασθενειών, για να εξαπατήσουν και αυτούς κ’ άλλους,  κ’ παρου-
-2-
σιάζουν νεκρόν άνθρωπο να ανασταίνεται και το προαναγγέλλουν αυτό στους ζωντανούς με τη φαντασία. Διεισδύοντας δηλαδή ο δαίμονας στο νεκρό σώμα του ανθρώπου και κουνώντας το, παρουσιάζει τον νεκρό, ότι δήθεν ανασταίνεται με την ανώφελη προσευχή του απατεώνα ανθρώπου. Ακόμα και συζητά ο δαίμονας εκ μέρους του νεκρού με τον άνθρωπο που εξαπατάται από αυτόν γιαυτά που θέλει και γι αυτά που ερωτάται από αυτόν, φανε-ρώνοντάς του πράγματα που έγιναν και ειπώθηκαν κρυφά από ανθρώπους, επειδή τα γνωρίζει επακριβώς λόγω του ότι ήταν κρυφά παρών μέσα σ’ αυτόν που γινόταν αυτά από τους ανθρώπους εκείνους, και τα έβλεπε και τα άκουε. Αλλά ας μας γλυτώσει ο Θεός από αυτή την πλάνη των αιρετικών επισκόπων.
Γνωρίσαμε μάλιστα και αιρετικόν επίσκοπο στην Κύζικο, την πόλη των οπαδών του Μακεδονίου, των Πνευματομάχων, ότι ένα δένδρο ελιάς το μετέφερε με μια δήθεν προσευχή από τον τόπο που ήταν σε άλλον τόπο, επειδή σκοτείνιαζε το παράθυρο του ασεβούς οίκου προσευχής τους. Και σε κάποιον άδικο δανειστή, που εξεβίαζε μια γυναίκα χήρα, εξαιτίας χρέους της που είχε κάνει ο άνδρας της, και απαιτούσε ποσόν όχι όσο ήταν το δάνειο, αλλά περισσότερο, όταν το πληροφορήθηκε αυτό ο αιρετικός επίσκοπος που προαναφέρθηκε, πριν ακόμα θαφτεί ο άνδρας της, αλλά ενώ ακόμα τον πήγαιναν για ταφή, σταμάτησε το νεκρικό κρεββάτι και έκανε δήθεν τον νεκρό να μιλήσει και να πει πόσο ήταν το χρέος που ώφειλε στον δανειστή του. Όταν αυτός ο αιρετικός πέθανε, ακόμα και στο μνήμα του έγιναν διάφορα φανταστικά πράγματα και θαύματα.
Γι’ αυτό λοιπόν δεν πρέπει να παραδεχόμαστε ως άγιον κάθε θαυματοποιό, αλλά να τον δοκιμάζουμε, σύμφωνα με εκείνον που λέγει  «Να μη πιστεύετε σε κάθε πνεύμα, αλλά να δοκιμάζετε τα πνεύματα, αν είναι από τον θεό, γιατί παρουσιάστηκαν πολλοί ψευδοπροφήτες στον κόσμο»24. Και ο Απόστολος λέγει· «Οι άνθρωποι αυτοί είναι ψευδαπόστολοι, εργάτες δόλιοι, που μεταμορφώνονται σε αποστόλους του Χριστού»25. Και δεν είναι να απορούμε γιατί «ο ίδιος ο Σατανάς μεταμορφώνεται σε άγγελο φωτεινό»26.
Δεν είναι σπουδαίο λοιπόν, αν και οι υπηρέτες του μεταμορφώνονται σε υπηρέτες της δικαιοσύνης, των οποίων το τέλος θα είναι ανάλογο με τα έργα τους. Άλλωστε και ο Αντίχριστος όταν θα έρθει, κατά παραχώρηση του θεού, με τη συνεργασία των δαιμόνων θα κάνει πάρα πολλά σημεία και τέρατα ψεύτικα, προς απώλεια των απίστων και δοκιμασία των πιστών. Και τι το παράξενο αν, με τη βοήθεια του διαβόλου, θα κάνει φανταστικά θαύματα, τη στιγμή που έχουμε ήδη γνωρίσει και κάποιους άλλους μάγους και αγύρτες που έκαναν διάφορα θαύματα με την ενέργεια των δαιμόνων, μεταξύ των οποίων είναι ο Ιαννής και Ιαμβρής, οι οποίοι την εποχή του Μωυσή, μεταβάλλοντας τις ράβδους τους σε φίδια και τα νερά σε αίμα, έβγαλαν πλήθος βατράχων από τα νερά, ώστε να γεμίσουν όλη την χώρα της Αίγυπτου27;
Και ο Σίμων επίσης, ο μάγος την εποχή των αποστόλων, πόσα φαντασ-τικά θαύματα έκανε; Έκανε πραγματικά αγάλματα να περπατούν και να πέφτουν στη φωτιά χωρίς να καίονται. Πετούσε στον αέρα και έκανε ψωμιά από πέτρες. Γινόταν φίδι κ’μεταμορφωνόταν και σε άλλα ζώα.Γινόταν με δύο
-3-
πρόσωπα, μεταβαλλόταν σε χρυσάφι, άνοιγε κλειστές πόρτες, έσπαζε σιδε-ρένια δεσμά, σε δείπνα παρουσίαζε τις μορφές διαφόρων ειδώλων, έκανε τα οικιακά σκεύη να έρχονται μόνα τους και να υπηρετούν χωρίς να φαίνονται αυτοί που τα μετέφεραν. Έκανε να προπορεύονται πριν από αυτόν πολλές σκιές, που έλεγε πως ήταν ψυχές των νεκρών. Πολλούς επίσης, που τον αποκαλούσαν αγύρτη, τους συμφιλίωσε μαζί του, και στη συνέχεια με την δικαιολογία ξεφαντώματος, θυσίασε βόδι και αφού τους παρέθεσε γεύμα, τους έκανε υποχείριους διαφόρων ασθενειών και δαιμόνων. Όταν λοιπόν κάποτε τον καταζητούσε ο βασιλιάς, φοβήθηκε και δραπέτευσε, δίνοντας το πρόσωπό του σε άλλον.
Αλλά και οι μάγοι Ιουλιανός, Απολλώνιος και Απουλήϊος, κατά την εποχή του βασιλιά Δομετιανού έκαναν διάφορα φανταστικά πράγματα, ένα από τα οποία σώζεται στις διηγήσεις των παλαιοτέρων ανδρών. Όταν κάποτε διαδόθηκε στη Ρώμη θανατηφόρα ασθένεια και όλοι πέθαιναν εδώ και εκεί, παρακινούνταν οι μάγοι αυτοί από τον βασιλιά και από τους προκρίτους του να βοηθήσουν την πόλη που καταστρεφόταν. Λέγει λοιπόν ο Απουλήιος «Εγώ την επιδημία που απλώθηκε στο ένα τρίτο της πόλης θα την σταματήσω σε δεκαπέντε μέρες». Έπειτα ο Απολλώνιος «Και εγώ θα σταματήσω, είπε, την επιδημία που διαδόθηκε στο άλλο ένα τρίτο σε δέκα μέρες». Απαντώντας και ο διαπρεπέστερος από αυτούς και πιο κοντινός στον διάβολο, λόγω της ματαιοδοξίας του, Ιουλιανός, είπε «Μέσα σε δεκαπέντε μέρες η πόλη ολόκληρη θα καταστραφεί, και δεν θα περιμένει τη δική μας βοήθεια. Για μένα λοιπόν το άλλο τρίτο της πόλης που μου ανήκει, θα παύσει από τώρα η καταστροφή της επιδημίας». Και πραγματικά σταμάτησε. Και όταν παρακλήθηκε από τον βασιλιά σταμάτησε και των άλλων δύο μερών την ταχύτητα διάδοσης της επιδημίας.
Σε μερικά μέρη μάλιστα τα τελετουργικά τεχνάσματα του Απολλώνιου μέχρι και τώρα κάνουν θαύματα, άλλα για να αποστρέψουν τετράποδα ζώα και πτηνά, που μπορούν να βλάψουν τους ανθρώπους, άλλα πάλι για να συγκρατήσουν τα ρεύματα ποταμών που κυλούν άτακτα, και άλλα για να αποστρέψουν άλλα περιστατικά που προκαλούν φθορά και βλάβη στους ανθρώπους. Αυτά όμως δεν τα έκαναν οι δαίμονες μέσω αυτού μόνο όσο ήταν στη ζωή, αλλά και μετά τον θάνατό του, παραμένοντας στο μνήμα του, έκαναν κάποια θαύματα στο όνομά του, για να εξαπατήσουν αυτούς που εύκολα βλάπτονταν με αυτά από τον διάβολο. Τι θα μπορούσε όμως να πει κανείς για τα μαγικά έργα του Μανέθωνα, ο οποίος έγινε τόσο διάσημος στη μαγική απάτη, ώστε διαρκώς να περιγελά τον Απολλώνιο Τυανέα, ότι δήθεν δεν κατείχε την ακριβή εμπειρία της τέχνης; Γιατί έπρεπε και αυτός, λέγει, όπως και εγώ, να κάνει μόνο με λόγο του αυτά που ήθελε να κάνει, και να μη παραδίνει σε κάποιες τελετές αυτά που κάνει.

-4-

Απάντηση στον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο Περί Αποτειχίσεως.

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ας κλείσω αυτό το θέμα κι ας φτάσω σε ένα θέμα που ανυπομονούν κι οι Κύπριοι αδελφοί μου, που πρι...