Διακοπή Εκκλησιαστικής Κοινωνίας με τους Αιρετικούς ΠΣΕσατζίδες-Οικουμενιστές και τους Παρασυνάγωγους ΓΟΧ η μόνη οδός σωτηρίας
Άγιος Νεκτάριος ο εν Αιγίνη:
«Τον τοιούτον, αφ' ου τοιουτοτρόπως εξέστραπται και ανιάτως ούτως αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος, όχι μόνον κατά την έσω και πνευματικήν συνάφειαν, αλλά και κατά την έξω και βιωτικήν κοινωνίαν, όσον είναι δυνατόν, τον αποστρεφόμεθα και τούτο δια δύο αιτίας: πρώτον, δια να μη δίδωμεν εις αυτόν ευκολίαν με την αδιάφορον και απαραφύλακτον συναναστροφήν να διαστρέφη τας ψυχάς των απλούστερων, και να διαδίδη την κακήν ζύμην εις το λοιπόν ειλικρινές φύραμα και δεύτερον, δια να τον κολάσωμεν τρόπον τινά και να τον συστείλωμεν με την τοιαύτην άποστροφήν, ήτις ενδέχεται μεν να γένη επιστροφής αφορμή και ανανήψεως, γίνεται δε πάντως (αν εκείνο δεν άκολουθήση) μία ποινή προς αυτόν της αποστασίας δικαία και πρέπουσα.
"Έχομεν περί τούτου σαφή την Δεσποτικήν παραγγελίαν: «Ει η χειρ σου ή ο πους σου σκανδαλίζει σε, έκκοψον αυτά και βάλε από σου» (Ματθ. ιη' 8). «Και ει ο οφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, εξελε αυτόν και βάλε από σου» (αύτ. 9). Εάν και σου, και πολλών άλλων μετά σου, και τελευταίον και της Εκκλησίας ο αδελφός σου παρακούση, «έστω σοι ώσπερ ο εθνικός και ο τελώνης» (αύτ. 17). Έχομεν την Αποστολικήν διαταγήν: «Αιρετικόν ανθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού» (Τίτ. γ' 10)
1) «Διηγείται ο θείος Ειρηναίος (βιβλ. γ', κεφ. γ'), εξ ακοής του ιερού Πολυκάρπου, ότι υπάγοντας ο ευαγγελιστής Ιωάννης εις ένα λουτρόν εν Εφέσω μίαν ημέραν δια να λουσθή, ως ήκουσεν ότι μέσα ήτον Κήρινθος ο Αιρεσιάρχης και ελούετο, εξεπήδησεν ευθύς ο του Κυρίου μαθητής, και φεύγωμεν (έκραξε) φεύγωμεν, μήποτε συμπέση το βαλανείον επάνω μας ένδον γαρ Κήρινθος, ο της αληθείας εχθρός.
2) Αναγινώσκομεν εις την εκκλησιαστικήν ιστορίαν ότι οι Σαμοσατείς δεν ήθελαν πλέον να εισέρχωνται εις τα θερμά εις τα όποια είχε πλυνθή ο Αρειανός Ευνόμιος.
3) Αναγινώσκομεν ότι τα παιδία των Σαμοσατέων, επειδή μία σφαίρα με την οποίαν έπαιζον είχε κυλισθή μεταξύ των ποδών της ημιόνου εφ' ης καθήμενος ο τα Αρείου νοσών επίσκοπος Λούκιος, κατά συγκυρίαν εκείθεν τότε διέβαινεν, άναψαν ευθύς φωτίαν, και διεβίβασαν δια της φλογός την σφαίραν, μη τολμήσαντα τα παιδία να την μεταχειρισθούν, πριν δια του πυρός (ως ενόμιζον) την καθαρίσουν.»
«Αυστηρός ίσως και περιττός φανή είς τινά ο αποστολικός ζήλος, απλοϊκή η των Σαμοσατέων δεισιδαιμονία, παιδαριώδης η των σφαιριζόντων παιδιών ευλάβεια. Αλλ' εκείνη ήτον μία έμπρακτος του αποστόλου διδασκαλία προς τους αρτίως πιστεύσαντας Εφεσίους, οπού τους εδίδασκε να προσέχουν και να φυλάττωνται πάση δυνάμει Κήρινθον τον απατεώνα, όστις αγώνα και έργον επιμελές είχε το να τους διαστρέψη την πίστιν, και να τους ποτίση την αϊρεσιν και εις των Σαμοσατέων και ανδρών και παίδων τον άποτροπιασμόν, είναι αξιέπαινος και αξιομίμητος, αν όχι άλλο, η προσοχή την οποίαν και εις τα παραμικρά έδειχναν κατ' εκείνων οπού ήγωνίζοντο να τους συναρπάσουν εις την Αρειανικήν ασέβειαν.
Η εξωτερική ακοινωνησία προστατεύει από την εσωτερική αλλοτριώτητα»
«Η περί τους τοιούτους προσοχή του ευσεβούς είναι το να φυλάττεται προ πάντων επιμελώς από την απιστίαν αυτών, ή από την κακοδοξίαν τού εκείνων φρονήματος, μη τύχη και συμπαρασυρή, έπειτα και το να μην ανέχεται, μηδέ να υποφέρη ακούων παρ' αυτών επηρεαζομένην την ιδίαν ευσέβειαν, αλλά δυνάμενος μεν να απαντα και να απολογήται θεοφιλώς, μη δυνάμενος δε να εμφράττη, ως είρηται, τα ώτα, και να δείχνη εις τους επηρεαστάς φανερά τα σημεία της θλίψεως και η μεν προσοχή αυτή. Η δε αποχή απο τούτων στρέφεται είς μόνα τα πνευματικά τα δ' άλλα επιεικώς και φιλανθρώπως μεταχειριζόμεθα εν πάση ελευθερία την εξωτερικήν μετά τούτων συνδιατριβήν τε και κοινωνίαν, φυλάττοντες προς αυτούς πάντα τα ανθρώπινα δίκαια και καθήκοντα, αγαπώντες αυτούς, και τιμώντες και φιλοφρονούμενοι ως μέλη του κοινού πολίτευματος.
Φεύγε μόνην την μετά των τοιούτων πνευματική κοινωνίαν αν και ο βίος ο πολιτικός σε υποχρεώνει να διασώζεις την κοσμική οικειότητα και συνάφειαν.
«Περί Ανεξιθρησκείας»
Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης:
«Είναι ψευδές εκείνο όπου επιφέρουσιν, ότι αι οδοί της ευσεβείας είναι πολλαί... οδός μία και αυτή στενή και όχι πλατεία... εις και μόνος Θεός και Κύριος» = ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου